Թեմա 20. Ժամանակակից իրավագիտության զարգացման ուղղությունները. Ռուբեն Մելիքյան

Թեմա 20. Ժամանակակից իրավագիտության զարգացման ուղղությունները. Ռուբեն Մելիքյան

Վերջին տասը տարիների ընթացքում Հայաստանում տեղի ունեցավ մի բան, որ ավագ սերնդի իրավագետները դժվար կարող են պատկերացնել: Եթե մի քանի տասնամյակ առաջ մարդիկ վիճում էին, թե արդյոք դատական նախադեպը կարող է իրավունքի աղբյուր համարվել, թե՝ ոչ, ապա այսօր մենք կարող ենք արձանագրել, մեր թե՛ բուհական, թե՛ այլ կրթական համակարգում, թե՛ պրակտիկայում շատ քիչ են հանդիպում դեպքեր և դժվար է պատկերացնել, որ որևէ իրավագիտական հարց քննարկվի և փորձ չարվի մեջբերել մեր բարձրագույն դատական ատյանների՝ սահմանադրական դատարանի, վճռաբեկ դատարանի, ինչպես նաև միջազգային դատարանների, մասնավորապես՝ մարդու իրավունքների եվրոպական դատարանի կողմից ձևավորված իրավական դիրքորոշումները: Սա շատ նման է այն հին պատմությանը, երբ երկու փիլիսոփա վիճում են այն մասին, թե արդյոք շարժումը գոյություն ունի, թե՝ ոչ, և չգտնելով այդ պահին փաստարկներ՝ վիճողներից մեկը, ով պնդում էր, որ շարժումը գոյություն ունի, ուղղակի կանգնում է և սկսում քայլել: Այ հենց այս վիճակում մենք կարող ենք համարել ժամանակակից իրավական ընտանիքների մերձեցման գործընթացը…

Մեկնաբանություններ

Մեկնաբանել

Share Button

Դիտեք նաև՝

Մեկնաբանել

Your email address will not be published. Required fields are marked *