20. Ռացիոնալ և իռացիոնալ մտածողություն. Անուշ Ալեքսանյան | պրակտիկ հոգեբանություն

20. Ռացիոնալ և իռացիոնալ մտածողություն. Անուշ Ալեքսանյան | պրակտիկ հոգեբանություն

Համոզմունք կա, որ ռացիոնալ մտածող մարդը կարող է երջանիկ լինել և բավարարված լինել իր կյանքով: Ալբերտ Էլիսն ասում է.

«Ինչպես մենք մտածում ենք, այդպես էլ մեզ զգում ենք»:

Շատ կարևոր է, որ մեր մտքերը լինեն հնարավորինս ճկուն, պրոգրեսիվ, լավատեսական և հնարավորինս դինամիկ՝ փոփոխվող: Սա է ռացիոնալ մտածողությունը:

Ի տարբերություն ռացիոնալ մտածողության՝ իռացիոնալ մտածողությունն ավելի ռեգրեսիվ է, ավելի հոռեսետեսական և ավելի կայուն է: Իռացիոնալ մտածողության մեջ հաճախ են կիրառվում «պիտի», «պարտավոր եմ», «բոլորը», «միշտ», «առհասարակ», «չպիտի» բառերը, որոնք կարծրացնում են միտքը: Եթե մարդը մտածում է նման կառույցներով, ապա նա ինքը սահմանափակում է իր մտահորիզոնը և ինքն իրեն այլ կերպ մտածելու հնարավորություն չի տալիս:

Մարդու իռացիոնալ մտածողությունը հանգում է երեք գաղափարի, որոնցից առաջինը հնչում է հետևյալ կերպ. «Ես պետք է միշտ և ամեն ինչում կոմպետենտ լինեմ», երկրորդը՝ «Դուք պարտավոր եք ինձ հարգել, և եթե դուք ինձ չեք հարգում, հետևաբար դուք վատ մարդ եք», երրորդ գաղափարը հնչում է այսպես ՝ «Աշխարհը պարտավոր է ինձ տալ ամեն ինչ, ինչ ես ուզում եմ և այն պահին, երբ ես ուզում եմ»:

Այս երեք իռացիոնալ գաղափարները հիմք են հանդիսանում առհասարակ մեր իռացիոնալ հայացնքների, գաղափարների, մոտեցումների և սրանցից է կախված կյանքի և աշխարհի հանդեպ մեր վերաբերմունքը:

 

Մեկնաբանություններ

Մեկնաբանել

Share Button

Դիտեք նաև՝

Մեկնաբանել

Your email address will not be published. Required fields are marked *