Մոցարտ. Դոն Ժուանի «խաչը». Արաքս Շահինյան

Մոցարտ. Դոն Ժուանի «խաչը». Արաքս Շահինյան

Ո՞վ էր Լորենցո Դապոնտեն. Վենետիկի ծնունդ, ծագմամբ հրեա, քահանա և դասախոս, դասավանդում էր իտալերեն, լատիներեն և ֆրանսերեն Վենետիկում: Պաշտում էր դասականներին, և ասում են՝ անգիր գիտեր Դանթեի «Ինֆեռնոն», ինչն, իհարկե, հսկայական ազդեցություն և օժանդակություն է տվել նրան Դոն Ջիովաննիի կերպարը կերտելիս: Լորենցոն չափազանց անսանձ բարոյական կյանքով էր ապրում, և այնքան շատ էին այն կանայք, որոնց նա հասցրել էր գայթակղել, որ կաթոլիկ եկեղեցին այլևս չի հանդուժում նրա այդ կենսակերպը և շատ արագ կարգալույծ է անում նրան: Փաստորեն, Լորենցո Դապոնտեն ոչ միայն լսել էր Դոն Ջիովաննիի մասին, այլև անձնական փորձով շատ ավելի խորը մանրամասների էր տիրապետում, քան կարելի էր պատկերացնել: Սա այն մարդն էր, ով Մոցարտին արդեն աստղ էր դարձրել նրա «Ֆիգարոյի ամուսնությունը», ինչպես նաև «Այսպես բոլորն են վարվում» օպերաները լիբրետոները գրելով: Իսկ ո՞վ էր Մոցարտը: Կոստանցա Վեբերը, ով հետո կլինի Կոստանցա Մոցարտ, օպյեկտիվ պատճառներով իր ամուսնու նամակագրության մի հսկա մաս այրում է, թեև մեզ այսօր հասած ժառանգությունն էլ թույլ է տալիս վստահորեն ասելու, որ Մոցարտը ամենամեծ դոն ժուաններից էր իր ժամանակի, որ կարելի էր պատկերացնել: 1785թ.՝ Դոն Ջիովաննին գրելուց երկու տարի առաջ, Վիեննայից Զալցբուրգ հորը գրում է. «Եթե ես ստիպված լինեի ամուսնանալ այն բոլոր կանանց հետ, ում սիրահետել եմ, ես ամենաքիչը երկու հարյուր կնոջ ամուսին պետք է լինեի հիմա»: Վերջապես, ո՞վ է Դոն Ջիովանին, եթե ոչ Դապոնտեի և Մոցարտի հավաքական մեկտեղում կյանքից ավելի ապահով տարածքում՝ գրականության մեջ, հետո արդեն նաև բեմում…56fb5baa-f6f9-43cc-a472-e41c6a358c72

Դոննա Էլվիրայի ասերգը կամ ռեչիտատիվը սկսվում է դադարով՝ ութերորդական դադարով, այսինքն խոսքը սկսվում է լռությամբ: Ո՞ր դեպքերում է երաժշտությունը սկսվում դադարով, ինչպես, օրինակ, Բեթհովենի հինգերորդ սիմֆոնիան: Կոնկրետ արիաների դեպքում այդ դադարը շատ հստակ դեր ունի. էմոցիաների արտահայտման բազմապիսի երանգներից մեկն է, այսինքն շնչակտուր ես լինում: Առաջին տողի մեջ ասում է՝ O Numi/Տեր Աստված (բառացի իտալերենից թարգմ.՝ երկինք): Անգլերենում սա կոչվում է expletive, այսինքն կոչական է, որը նույնիսկ խոսքի մաս չէ, և դրանից առաջ նույնպես դադար կա, որը տարածված հիմնական ձայնագրություններում անգամ չեն էլ երգում: Սա այդ նույն էմոցիայի, շնչակտուր լինելու դադարն է, որ եթե չտվեցիր, ռեչիտատիվի իմաստը փոխվում է…

Մեկնաբանություններ

Մեկնաբանել

Share Button

Դիտեք նաև՝

Մեկնաբանել

Your email address will not be published. Required fields are marked *