Պոեզիա

Արփի Ոսկանյան. Գրողի մահը

Արփի Ոսկանյան. Գրողի մահը

Իմ վերջին մեծ սերը «գրառող» է և գրողի մասին կարծիք կազմելիս չսխալվելու համար նայում է մյուսների աչքունքին։ Իր բոլոր կոլեգաների պես նա սիրում է մեծ…

Վահե Արսեն. Կորսված արևի արահետով

Վահե Արսեն. Կորսված արևի արահետով

Գիշերը պատռվում է և ծնում մի նոր ու հին Արև, Արևը՝ կորսված արահետներ, որ մանկական կոշիկ են ինձ համար, հեքիաթից պոկված խաղալիք-մեքենա, կամ էլ իրական…

Անահիտ Հայրապետյան. Ըլըբաստրակ

Անահիտ Հայրապետյան. Ըլըբաստրակ

ցորտ ա ծըմըռը եկալ ա տանս առաջը սիպտակ ա մազերս սիպտակ ա մաջս սիպ-սիպտակ ա սիպտակ պատեն յիրա մին սիպտակ ըլըբաստրակ թիվանգը յոր անիմ քինիմ…

Թոնդրակ. Դեռ չես շտապի

Թոնդրակ. Դեռ չես շտապի

Դեռ չես շտապի քո հիշողությունը և ներկայությունից սենյակիդ չափ կսեղմվի ժամանակը այլևս անկարող կլինի միայնակ կրել երկուսը մեկի մեջ քո անվան մեջ թխված հացի բույր…

Հայգ. Երևանյան

Հայգ. Երևանյան

Ես տեսել եմ բոլոր փողոցների հետագծերը, շինությունների առավոտյան, ցերեկային և գիշերային կիսադեմերը, ծուկերը ու հղանցքները, մարդկանց դեմքերը`մռայլ, խոժոռ, կոպիտ, վառվռուն, մտածկոտ, փայլող, բայց ոչ երբեք…

Արփի Ոսկանյան. Փափուկ Խաղալիք

Արփի Ոսկանյան. Փափուկ Խաղալիք

Երբ գրկես ինձ, ինչպես մահից առաջ՝ աչքերիդ առջևով անցնելու է մանկությունդ. արգելված շոկոլադը պահարանում, արգելված մայրդ հորդ ծոցին, արջուկը՝ մթության մեջ քեզ սեղմվող, փափուկ ու…

Տիգրան Պասկևիչյան. Հինգ րոպեանոց օպերա

Տիգրան Պասկևիչյան. Հինգ րոպեանոց օպերա

Ահեղ դատաստանից հինգ րոպե առաջ ես կվերցնեմ ածելին և գուցե սափրվեմ անգիր՝ ձեռքով շոշափելով մաշկս: Ահեղ դատաստանից հինգ րոպե առաջ Գերման Ավագյանին կզանգեմ, որ լուսանկարի…

Մարիամ Կարապետյան. Պար

Մարիամ Կարապետյան. Պար

Փայլի՛ր, փայլի՛ր բոլոր ուշացածների լռության մեջ… Երբ անհետանում էիր, երևում էին… Այս քնքշանալու օրերը… և մեքենաները՝ ջրերի արանքում… Ե՞րբ հասցրին ծաղկել ծառերը… Այն ի՞նչ պտուղ…

Վահե Արսեն. Որովայնս է անտակ

Վահե Արսեն. Որովայնս է անտակ

Որովայնս է անտակ, և ուժերս հատեցին ինձ հաղթելու ճանապարհին: Հիմա փոսն եմ շոշափում, որովայնիս մեջ փոսը ուրվագծում է մենության միջնապատեր և քանդում ոտք դնելու հենարանները…

Կարեն Անտաշյան. Ծիլի ծով

Կարեն Անտաշյան. Ծիլի ծով

Ես Քո նշաններին հետևելով գնացի ու գտա Պորտ լեռան կաթնաղբյուրը, խմեցի իմ տարողության չափ Քո խորքը՝ ստինք-երկրի ծուծքով օծուն, ու ծիլս բար եկավ: Հասկացա ինչ…

Արփի Ոսկանյան. Խանդի տեսարան

Արփի Ոսկանյան. Խանդի տեսարան

Դռան անակնկալ զանգից մահացու անակնկալված՝սիրեկանիս թաքցրի պահարանում՝ պատվիրելով ոչ մի դեպքում, ոչ մի պատրվակով դուրս չգալ, չշարժվել, չփռշտալ , չշնչել: Գրիչն առա ու նստեցի գրասեղանի…

Լուսինե Եղյան. Կորուստ

Լուսինե Եղյան. Կորուստ

Ես չեմ հասցնում սիրել այս երկինքը, այս ընդերքը, որ կպել է հողից ու հաճույքով զգում է քո հեռացումը: Ես հիմա տրվում եմ շնչառությանդ ու հուսախաբ…