Քաղաքացիական շարժումների սահմանափակումներն ու հնարավորությունները (գունավոր հեղափոխություններ. Ուկրաինա, Սերբիա, Վրաստան, Արաբական գարուն). Ասպետ Գոչիկեան

Քաղաքացիական շարժումների սահմանափակումներն ու հնարավորությունները (գունավոր հեղափոխություններ. Ուկրաինա, Սերբիա, Վրաստան, Արաբական գարուն). Ասպետ Գոչիկեան

Հեղափոխությունը ռոմանտիկ գաղափար չի, հարկավոր է ծրագրավորում, ֆինանսավորում, երկարատև տեսլական՝ իմանալու համար, թե ինչ ես անելու և մինչև ուր ես հասնելու: Պրուսացի գեներալ Կառլ Ֆոն Կլաուզևիցը իր «Պատերազմի մասին» գրքում խոսելով ստրատեգիաների մասին՝ ասում է՝ պատերազմը քաղաքականության շարունակությունն է տարբեր միջոցներով: Որևէ պատերազմ սկսելուց առաջ դու պետք է ունենաս հստակ թիրախներ, հստակ նպատակներ, որովհետև այդ նպատակին հասնելուց հետո շարունակել պատերազմելը դառնում է անիմաստ: Ենթադրենք՝ որևէ հողամաս ես ուզում, այն վեցնելուց հետո պատերազմելն անիմաստ է, ուրեմն պետ է հստակ, հասանելի նպատակներ ունենալ: Հեղափոխությունները ևս պետք է նպատակ ունենան:

Հակաամբոխային հատուկ մասնագիտացած ոստիկանները պետության ռեսուրսների թվում են: Բաղրամյանում եղած մարդիկ նկատած կլինեն, որ երբ ոստիկանները գալիս էին, մահակներով խփում էին վահաններին, սա անասնական բնազդների վրա աշխատող հոգեբանական միջոց է. ձայնից վախենում ես: Հին աֆրիկյան ցեղախմբերը անգլիացիների դեռ կռվելուց գալիս էին թմբուկներով, քանի որ առաջին հոգեբանական հարվածը, որ վախեցնում է դիմացինին, քաջալերում է քեզ: Նմանատիպ պարագաներում շատ կարևոր է, որ դու էլ ձայն հանես կամ երգես կամ ինչ-որ կերպ չեզոքացնես այդ ձայնը:

Ինչո՞վ է տարբերվում հեղափոխությունը ցույցից…

 

Մեկնաբանություններ

Մեկնաբանել

Share Button

Դիտեք նաև՝

Մեկնաբանել

Your email address will not be published. Required fields are marked *