Ոչ ֆորմալ և ինֆորմալ կրթության նախնական արդյունքների ճանաչում. Արամ Ավագյան

Ոչ ֆորմալ և ինֆորմալ կրթության նախնական արդյունքների ճանաչում. Արամ Ավագյան

Առավել զարգացող երկրներում անընդհատ սովորելու անհրաժեշտությունն ավելի մեծ է: Եվ գուցե դա է, որ այդ երկրների զարգացումը մղում է առաջ, և զարգացող երկրներն առավել արագ են սկսում զարգանալ: Դեռևս անցած դարի 90-ական թվականներին փորձ արվեց պաշտոնապես տարանջատել կամ սահմանել ուսումնառության երեք տեսակ:

2000թ. արդեն պաշտոնական փաստաթղթով Եվրամիությունը սահմանեց ուսումնառության 3 տեսակ՝ 1) ֆորմալ, 2) ոչ ֆորմալ, 3) ինֆորմալ: Եվրամիության այս փաստաթղթին հաջորդեց ՄԱԿ- ի համապատասխան փաստաթուղթը: Ուսումնառության տեսակների այս տարանջատումը շատ կարևոր էր վիճակագրության վարման, քաղաքականության մշակման և կենսագործման տեսանկյունից: Ոչ ֆորմալ, ինֆորմալ ուսումնառությունների արդյունքների վավերացումը նաև սոցիալական խնդիր է լուծում,կրճատում է ուսումնառության տևողությունը: Այսինքն, մարդը, որը տիրապետում է արդեն շատ գիտելիքների, կարիք չունի նորից գնալու երկու, երեք և ավելի տարի սովորելու, անցնելու ամբողջ համալսարանական կամ քոլեջային ծրագիրը: Նա պարզապես կարող է լրացնել իր գիտելիքների մեջ եղած որոշ բացերը՝ ավելի քիչ ժամանակ ու միջոցներ ծախսելով…

Մեկնաբանություններ

Մեկնաբանել

Share Button

Դիտեք նաև՝

Մեկնաբանել

Your email address will not be published. Required fields are marked *